Ιστορικό για την ‘Αποτίμηση Επιχείρησης’ Κατηγορία

ΠΩΛΗΣΗ ΜΕ ΟΡΟΥΣ ΥΠΕΡΑΞΙΑΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗΣ Ή ΜΕ ΟΡΟΥΣ ΑΞΙΑΣ ΜΕΤΑΧΕΙΡΙΣΜΕΝΟΥ ΕΞΟΠΛΙΣΜΟΥ

Σάββατο, Ιουνίου 15th, 2019

Πώληση για να αποκομίσετε τη μεγαλύτερη υπεραξία ή Πώληση με στόχο να περισώσετε ότι μπορείτε από την επένδυσή σας. Διαφορές και ομοιότητες. Πότε εφαρμόζεται η κάθε μία.

Έχετε μια επιχείρηση όπου η αφοσίωση στη βελτίωσή της, η εμμονή στην τελειοποίηση και στη διαφοροποίησή της, το πάθος για εξέχουσα εξυπηρέτηση στον πελάτη, κ.λπ. διαμόρφωσαν τα συγκριτικά πλεονεκτήματά της και διαφύλαξαν πώς αυτά θα συντηρούνται και θα διαμορφώνουν την προστιθέμενη αξία η οποία αποτυπώνεται στα οικονομικά της μεγέθη; Και αυτήν την συγκεκριμένη χρονική στιγμή, διανύει την καλύτερη περίοδό της, από άποψη απόδοσης;

Ή είστε ιδιοκτήτης μιας επιχείρησης  όπου τα πράγματα δεν πήγαν όπως τα ονειρευτήκατε. Οραματιστήκατε μια επιτυχημένη επιχείρηση, την σχεδιάσατε, επενδύσατε τα λεφτά σας, εργαστήκατε σκληρά και τελικά το εγχείρημα οδηγήθηκε στην αποτυχία;

Οι δύο περιπτώσεις είναι εντελώς διαφορετικές  και απαιτούν διαφορετικές προσεγγίσεις αναφορικά με την πώλησή τους, αλλά έχουν και κοινά σημεία.

Στην πρώτη περίπτωση, η Φήμη και Πελατεία της επιχείρησης είναι υπαρκτή και μεταβιβάσιμη και οι νέοι ιδιοκτήτες, εφόσον διαθέσουν πρόσθετους πόρους ανάπτυξης (γνώση, πρόσβαση σε νέες αγορές, κεφάλαια ανάπτυξης), θα μπορέσουν να αλλάξουν το επίπεδο της επιχείρησης και να τη μεταλλάξουν σε μεγαλύτερη επιχείρηση απ’ ότι είναι σήμερα.

Η πώληση αυτής της επιχείρησης απαιτεί κατάλληλο σχεδιασμό και συγκεκριμένη στρατηγική για να απευθυνθείτε στο μεγαλύτερο δυνατό αριθμό αγοραστών χωρίς να θέσετε σε κίνδυνο την εμπιστευτικότητα της επιχείρησης. Έχετε όμως την δυνατότητα να απομονώσετε την συναισθηματισμό σας σε αυτήν τη διαδικασία; Γνωρίζετε τα «τερτίπια» που ακολουθούν οι αγοραστές για να τους αντιμετωπίσετε κατάλληλα; Γνωρίζετε πόσο χρόνο πρέπει να διαθέσετε σε αυτήν τη διαδικασία, χωρίς να απογοητευτείτε  αν δεν «προχωρούν» τα πράγματα όπως θα θέλατε; Έχετε την ικανότητα να προχωρήστε σε όλες τις παραπάνω ενέργειες μόνοι σας, χωρίς να διακινδυνεύσετε την πορεία της επιχείρησης; Αν όχι, ίσως να πρέπει να σκεφτείτε να απευθυνθείτε σε έναν ειδικευμένο σύμβουλο, που αποδεδειγμένα το έχει ξανακάνει, που έχει τις απαραίτητες επαγγελματικές πιστοποιήσεις, που δεν σας τάζει “λαγούς για με πετραχήλια” και που δεν σας λέει αυτό που θα θέλατε να ακούσετε. Αλλά προσοχή: ανάθεση σε έναν και όχι σε πολλούς. Η επιχείρηση δεν είναι ένα Πάγιο στοιχείο (όπως τα ακίνητα) για να την αναθέσετε σε πολλούς μεσίτες (αν και τώρα τελευταία, οι μεσίτες επιδιώκουν “αποκλειστικές” αναθέσεις) χωρίς να διακινδυνεύει η αξία της. Η επιχείρηση απαιτεί συντονισμό όλων των ενεργειών σε μία συγκεκριμένη χρονική στιγμή, ο οποίος δεν επιτυγχάνεται αν έχει ανατεθεί σε πολλούς επαγγελματίες brokers.

Στην δεύτερη περίπτωση, πρέπει να προσαρμοστείτε γρήγορα με την πραγματικότητα. Αφού εσείς δεν καταφέρατε να αναπτύξετε την επιχείρησή σας, μην επιχειρηματολογείται ότι ο νέος αγοραστής θα τα καταφέρει καλύτερα από εσάς, γιατί π.χ. θα αναπτύξει το delivery, θα διευρύνει την προϊοντική γκάμα, κλπ και τουλάχιστον … μην απαιτείται να πληρώσει σε εσάς, για κάτι που θα επιτύχει εκείνος!  Ή μην απαιτείται να εισπράξετε όσο σας κόστισε να τη φτιάξετε. Μην χάνετε χρόνο. Δεν υπάρχουν αφελείς αγοραστές. Στην Ελλάδα μάλιστα που οι υποψήφιοι αγοραστές διστάζουν να αγοράσουν επιτυχημένες επιχειρήσεις, σκεφτείτε πόσο δυσκολότερο είναι να αγοράσουν μη-επιτυχημένες επιχειρήσεις!

Επειδή παρατηρούμε ότι η μεγάλη πλειοψηφία αυτής της κατηγορίας των ιδιοκτητών ακολουθεί αυτή την προσέγγιση και οι επιχειρηματίες χάνουν σημαντικό χρόνο  περιμένοντας τον ιδανικό αγοραστή και στο τέλος και στην καλύτερη περίπτωση, πωλούν την επιχείρησή τους όσο η αξία του εξοπλισμού σε τιμές «εκποίησης», μία Μελέτη Αποτίμησης από εξειδικευμένο επαγγελματία σύμβουλο, θα σας δείξει πόσο αξίζει η επιχείρησή σας και από που προέρχεται αυτή η αξία (Εξοπλισμό ή Φήμη και Πελατεία). Αυτή θα σας «δείξει» την πραγματικότητα και ούτε χρόνο θα χάσετε ούτε θα πουλήσετε «μπιρ παρά».

ΔΩΡΕΑΝ online αποτίμηση ΜΜΕ Επιχειρήσεων -BizValuer

Σάββατο, Φεβρουαρίου 20th, 2016

Έχετε επιχείρηση με τζίρο μέχρι €1εκατ. και ενδιαφέρεστε να μάθετε την ΑΞΙΑ της;

Τώρα με το BizValuer, σε μόλις 2’, μπορείτε εντελώς ΔΩΡΕΑΝ να την υπολογίσετε.

Πληκτρολογείστε www.e.dealsAndDEALS.eu,και επιλέξτε στο δεξί κάθετο μενού το button “Online Αποτίμηση Επιχείρησης”.

Στη συνέχεια, επιλέγοντας το κουμπί run a report now, συμπληρώστε -στα pull-down πεδία- τα Οικονομικά στοιχεία και τα Ποιοτικά Χαρακτηριστικά της επιχείρησής σας, και άμεσα και αυτόματα θα μάθετε πόσο αξίζει η επιχείρησή σας!!!

Εύκολα, γρήγορα, ανώνυμα και δωρεάν!

Η ομάδα της deals&DEALS

Υπολογίζοντας την αξία του εστιατορίου σας

Τετάρτη, Δεκεμβρίου 17th, 2014

FOOD SERVICE Τεύχος 119, ΑΠΡΙΛΙΟΣ-ΜΑΪΟΣ-ΙΟΥΝΙΟΣ 2014

Η αξία μίας επιχείρησης- και άρα και ενός εστιατορίου – διέπεται από τη σχέση κινδύνου-απόδοσης. Η αξία μίας επιχείρησης είναι συνάρτηση του εισοδήματος (απόδοσης) που θα επιτύχουμε από τη λειτουργία αυτής της επιχείρησης και του κινδύνου (του ρίσκου) ότι το αναμενόμενο εισόδημα θα επιτευχθεί. Άσχετα με το μέγεθος της επιχείρησης και το ποιος είναι ο Αγοραστής, οτιδήποτε αυξάνει την αναμενόμενη απόδοση και οτιδήποτε μειώνει το κίνδυνο του Αγοραστή, αυξάνει το τίμημα. Ας αρχίσουμε να τα αναλύουμε ένα-ένα:

Κρίσιμοι παράγοντες στη μεταβίβαση ενός εστιατορίου

Ο βασικότερος και κρισιμότερος παράγοντας για την επιτυχή πώλησης οποιασδήποτε μικρής ή μεσαίας επιχείρησης είναι να βγάζει λεφτά (εισόδημα) η επιχείρηση και να μπορεί να το αποδείξει. Τα ερωτήματα στα οποία συνεπώς πρέπει να απαντήσουμε και στην περίπτωση των εστιατορίων, είναι δύο:

  1. ποιο είναι το εισόδημα που παράγει η επιχείρηση για τον ιδιοκτήτη της, και το οποίο μπορούμε ρεαλιστικά να υποστηρίξουμε ότι θα διατηρηθεί και στο μέλλον;  Οι αγοραστές αγοράζουν εισόδημα! Τα επιμέρους ιδιαίτερα χαρακτηριστικά μιας συγκεκριμένης επιχείρησης (κατάσταση εξοπλισμού, ιστορικό, ωράρια κλπ.) μπορεί να την καταστήσουν περισσότερο ή λιγότερο ελκυστική και να οδηγήσουν σε μεγαλύτερο ή μικρότερο ενδιαφέρον για την επιχείρηση, δεν θα καθορίσουν όμως την τιμή πώλησης. Θα χρησιμεύσουν σαν ποιοτικά στοιχεία διαφοροποίησης μεταξύ ομοειδών επιχειρήσεων.
  2. κατά πόσο μπορούμε να αποδείξουμε από τα επίσημα οικονομικά στοιχεία ότι το εισόδημα αυτό, πράγματι παράγεται. Οι αγοραστές «αγοράζουν για το μέλλον, αλλά πληρώνουν για το παρελθόν». Και το παρελθόν πρέπει να αποδεικνύεται! Είναι τεράστιο θέμα στις μεταβιβάσεις εστιατορίων, παγκοσμίως, οι αποδείξεις που δεν χτύπησε στη ταμιακή μηχανή ο ιδιοκτήτης-επιχειρηματίας. Άποψή μας: τζίρος που δεν υπάρχει στα επίσημα βιβλία, δεν υπάρχει και στην διαπραγμάτευση της πώλησης! Και όποιοι συνάδελφοι στο εξωτερικό αποφασίζουν να ασχοληθούν με τις μη χτυπημένες πωλήσεις (1/3 με μία πρόχειρη έρευνα), θέτουν το μέρος του τιμήματος που προκύπτει από τις μη-χτυπημένες πωλήσεις υπό την αίρεση να εξακολουθήσουν να υπάρχουν οι πωλήσεις αυτές και μετά από την εξαγορά.

Θα έχετε ακούσει και εσείς πολλούς ισχυρισμούς: «Δηλώνω λιγότερα για να μην πληρώνω πολύ ΦΠΑ», «όλοι στον κλάδο κάνουν το ίδιο», κλπ. Οι Αγοραστές, όμως, δεν αποδέχονται κάτι το οποίο δεν μπορεί να ελεγχθεί. Επίσης, δεν αποδέχονται τον ισχυρισμό των πωλητών ότι μπορούμε να υπολογίσουμε τις πωλήσεις από το κόστος των αγορών, γιατί όλοι στο χώρο δουλεύουν με 1 προς 3 (δηλαδή αγορά 100, πώληση 300).

Οι επιμέρους κρίσιμοι παράγοντες στην μεταβίβαση ενός εστιατορίου είναι οι παρακάτω:

1. Οικονομικά στοιχεία.

Είναι πολύ σημαντικό το εστιατόριο να έχει ιστορικά οικονομικά στοιχεία που να ταυτίζονται μεν με τα επίσημα λογιστικά, αλλά ταυτόχρονα να αποτυπώνουν σωστά, επιχειρηματικά, την οικονομική πραγματικότητα της επιχείρησης και τα βασικά κόστη της. Η βασική λογιστική αποτύπωση δεν αρκεί.

Από τα οικονομικά στοιχεία της επιχείρησης θέλουμε να δούμε τα πραγματικά έξοδα λειτουργίας δηλ. το κόστος φαγητού, τη μισθοδοσία, το ενοίκιο, τα έξοδα ΔΕΗ-ΟΤΕ κλπ. καθώς και τα έξοδα διαφήμισης τα έξοδα ανανέωσης του εξοπλισμού.

Και τα έξοδα αυτά τα εξετάζουμε διαχρονικά σε σχέση με τον κλάδο και μέσω του benchmarking εξάγουμε εξαιρετικά χρήσιμα συμπεράσματα για την κερδοφορία και αποδοτικότητα του εστιατορίου.

Επιπλέον στους δείκτες παρακολούθησης της αποδοτικότητας θα πρέπει να συμπεριληφθούν οι ακόλουθοι δείκτες, “πωλήσεις/εργαζόμενο”, “πωλήσεις/τ.μ.”, “Επισκέψεις (ticketing) ανά ημέρα”, “μέση αξία απόδειξης”, “αριθμός τεμαχίων ανά απόδειξη”, κλπ, και όλα αυτά όχι μόνο πρέπει να παρακολουθούνται σε τακτική βάση, αλλά την κατάλληλη στιγμή να παρουσιαστούν στον υποψήφιο αγοραστή.

Δυστυχώς, η εμπειρία μας έχει δείξει ότι πάρα πολλοί ιδιοκτήτες εστιατορίων την εποχή της ελληνικής οικονομικής ευρωστίας, έβγαζαν ικανοποιητικά κέρδη αλλά δεν είχαν ασχοληθεί με τα Κόστη και τα Έξοδα Λειτουργίας τους. Αποτέλεσμα; Όταν στην περίοδο της κρίσης αναγκάστηκαν να διερευνήσουν τη δυνατότητα πώλησης των επιχειρήσεών τους, βρέθηκαν στη δυσάρεστη θέση να διαπραγματεύονται εστιατόρια που είχαν σχετικά ικανοποιητική αντοχή στο Τζίρο, αλλά η Κερδοφορία ήταν μηδενική ή αρνητική. Η επιχείρησή τους ήταν «μαθημένη» να λειτουργεί με υψηλά κόστη, και με μικρή πτώση τζίρου, η επιχείρηση «γυρνούσε» αμέσως σε ζημιά. Στις συγκεκριμένες περιπτώσεις δεν υπήρχε η δυνατότητα ούτε τα κόστη τους να μειωθούν γρήγορα, γιατί απαιτούνταν α) Αποζημιώσεις προσωπικού (σε περίπτωση απόλυσης προσωπικού), β) κόστη Μετεγκατάστασης (για στέγαση σε χώρους με μικρότερα ενοίκια), γ) κόστη Αρχικής Επένδυσης (για π.χ. ενέργειες εξοικονόμησης ενέργειας), κλπ.

Τα βασικά κόστη ενός εστιατορίου, σαν ποσοστό των πωλήσεων, είναι τα ίδια σε όλο τον κόσμο: ένα εστιατόριο για να είναι κερδοφόρο θα πρέπει σχηματικά οι αγορές να είναι το 1/3 του τζίρου , η μισθοδοσία να είναι επίσης το 1/3 του τζίρου και το ενοίκιο να κυμαίνεται από 5%-9%, ανάλογα με το συγκεκριμένο είδος της δραστηριότητας, τη θέση και το είδος του καταστήματος (flag ship ή όχι). Ταιριάζουν τα δικά σας μεγέθη με αυτά που παρουσιάζουμε; Αν όχι, πρέπει να γίνει προσπάθεια να πλησιάσουν, γιατί δεν υπάρχει κανένας απολύτως λόγος να αποκλίνουν.

Με όλα αυτά, ο αγοραστής θα αισθανθεί ότι μπορεί εύκολα να αξιολογήσει το κίνδυνο διατήρησης ή όχι του βασικού περιουσιακού στοιχείου ενός εστιατορίου, της πελατείας του!

2. Άνθρωποι, Ομάδα και Οργάνωση:

Ένας άλλος κρίσιμος παράγοντας είναι η ομάδα με την οποία λειτουργεί ένα εστιατόριο. Έχει γίνει σχεδιασμός για τη στελέχωση του εστιατορίου με ικανά και έμπειρα άτομα έτσι ώστε αυτή να μπορεί να «τρέχει» χωρίς την παρουσία του ιδιοκτήτη; Υπάρχει πλάνο εκπαίδευσης/επιμόρφωσης των στελεχών, και πλάνο εξέλιξής τους;

Στα μεγαλύτερα εστιατόρια, η ύπαρξη Σεφ είναι ένας απόλυτα κρίσιμος παράγοντας. Από την άλλη πλευρά, η πελατεία «κρατιέται» από όλη την ομάδα. Υπάρχουν εκείνοι οι σερβιτόροι που μπορούν να εξυπηρετήσουν και να κρατήσουν την πελατεία στο εστιατόριο; Είναι η ομάδα στην κουζίνα ικανή να παρακολουθήσει τον Σεφ και να υποστηρίζει τους σερβιτόρους;

Ο πιο σημαντικός παράγοντας αποτυχίας μίας προσπάθειας πώλησης είναι το “η επιχείρηση είμαι εγώ” Αν το εστιατόριό σας ανήκει σε αυτήν την κατηγορία δεν θα υπάρξει απλά περιορισμός του ύψους του τιμήματος: είναι πολύ πιθανό να μην υπάρξει καθόλου τίμημα.

3. Ειδικές άδειες και νομικο-λογιστικά θέματα

Είναι η επιχείρηση κάτοχος όλων των απαραίτητων αδειών για την λειτουργίας της; Είναι όλες άδειες ανανεωμένες και σε ισχύ την στιγμή της διαπραγμάτευσης; Μπορούν οι εν λόγω άδειες να μεταβιβαστούν στον νέο ιδιοκτήτη;

Τυχόν εκκρεμότητες όσον αφορά τις άδειες και τις τοπικές αρχές πρέπει να έχουν τακτοποιηθεί πολύ πριν την έναρξη των συνομιλιών με τον υποψήφιο αγοραστή. Αν η χρήση της πρασιάς ή του πεζοδρομίου δεν είναι ξεκάθαρη οι Αγοραστές θα στρέψουν αλλού το ενδιαφέρον τους.

Επιπλέον, ένα καινούριο ενοικιοστάσιο με 12ετή διάρκεια, προσδίδει αξία στην επιχείρηση, γιατί απαλλάσσει τον αγοραστή από νέες διαπραγματεύσεις με τον ιδιοκτήτη του ακινήτου.

4. Ευκολία λειτουργίας

Σημαντικός και κρίσιμος παράγοντας για την επιτυχή πώληση ενός εστιατορίου είναι η ευκολία λειτουργίας του, το ωράριο λειτουργίας του και η εξειδίκευση των εργαζομένων του. Είναι κατανοητό ότι διαφορετική ελκυστικότητα έχει ένα σνακ μπαρ σε ένα εμπορικό κέντρο γραφείων που λειτουργεί 08.00-17.00 από ένα καφε-ζαχαροπλαστείο με ωράριο λειτουργίας 05.00-24.00. Μπορεί το δεύτερο να παράγει περισσότερα κέρδη αλλά η ελκυστικότητα του ωραρίου λειτουργίας του πρώτου θα έχει ως αποτέλεσμα να έχει περισσότερους υποψήφιους αγοραστές και καλύτερο πολλαπλασιαστή αξίας.

Δεν εξαρτάται όμως η ευκολία λειτουργίας από το είδος του εστιατορίου. Εξαρτάται και από το ειδικευμένο προσωπικό και κατά πόσο “το μαγαζί τρέχει μόνο του”.

Το ζητούμενο για την πώληση μιας επιχείρησης είναι να είναι ελκυστική έτσι ώστε να προσελκύσει πολλούς υποψήφιους αγοραστές. Και ο μεγάλος αριθμός αγοραστών τελικά αυξάνει και το τίμημα. Όσο πιο ελκυστική είναι μία επιχείρηση για περισσότερους Αγοραστές τόσο μεγαλύτερη η αξία της. Και το πιο ελκυστικό εστιατόριο είναι αυτό που βγάζει λεφτά, μπορεί να το αποδείξει, έχει εύκολο ωράριο και τρέχει μόνο του.

Αφού προσδιορίσαμε του κρισιμότερους παράγοντες που επηρεάζουν την αξίας ενός εστιατορίου, ας προσπαθήσουμε να δούμε πως προσδιορίζεται η αξία του.

Πως προσδιορίζεται η αξία ενός εστιατορίου

Η πιο συνηθισμένη – και πιο απλή – μέθοδος υπολογισμού της αξίας ενός εστιατορίου (και οποιασδήποτε μικρής – απλής επιχείρησης) είναι η μέθοδος της άμεσης σύγκρισης με δεδομένα της αγοράς (Direct Market Data Method). Εξετάζοντας τα δεδομένα από μεταβιβάσεις εστιατορίων συγκρίνουμε το τίμημα μεταβίβασης με τις Πωλήσεις και τα Κέρδη των εστιατορίων που μεταβιβάστηκαν και τους Πολλαπλασιαστές που υπολογίσαμε τους εφαρμόζουμε στα δεδομένα του εστιατορίου  που μας ενδιαφέρει.

Αρκεί λοιπόν να ξέρουμε τον Πολλαπλασιαστή Πωλήσεων και τον Πολλαπλασιαστή Κερδών για να υπολογίσουμε την αξία ενός εστιατορίου; Όχι τόσο γρήγορα!

Πρώτα απ’ όλα πρέπει να ξεχωρίσουμε τον ιδιοκτήτη από την επιχείρηση: αν το εστιατόριο λειτουργεί σε ακίνητο του ιδιοκτήτη θα πρέπει να καταλογίσουμε ενοίκιο στην επιχείρηση, αν στην επιχείρηση εργάζονται συγγενείς του ιδιοκτήτη και δεν αμείβονται θα πρέπει να υπολογίσουμε τι μισθό θα πληρώναμε για να προσλάβουμε υπαλλήλους και αν στην επιχείρηση έχουν καταλογιστεί προσωπικά έξοδα του ιδιοκτήτη πρέπει να τα αγνοήσουμε.

Στη συνέχεια πρέπει να βρούμε τα οικονομικά μεγέθη που εκφράζουν την αντιπροσωπευτική χρονιά του εστιατορίου. Όχι την καταπληκτική χρονιά, όχι την καταστροφική. Η αντιπροσωπευτική χρονιά δεν αναφέρεται στο παρελθόν, αναφέρεται στο μέλλον. Για να είναι επιστημονικά τεκμηριωμένη η χρήση των πολλαπλασιαστών θα πρέπει να χρησιμοποιήσουμε το ρεαλιστικά αναμενόμενο και διατηρήσιμο μελλοντικό εισόδημα.

Ποια Κέρδη πρέπει να χρησιμοποιήσουμε; Προ Φόρων ή Μετά από Φόρους; Προ αποσβέσεων; Προ Τόκων; Και τι γίνεται με τα Δάνεια που έχει ένα εστιατόριο;

Στον υπολογισμό της αξίας ενός εστιατορίου ο συνηθέστερος ορισμός Κερδών που χρησιμοποιούμε είναι το SDE (Seller’s Discretionary Earnings – Διαθέσιμα Κέρδη Πωλητή). Το SDE είναι τα Κέρδη προ Φόρων, Τόκων και Αποσβέσεων έχοντας καταλογίσει στην επιχείρηση εύλογο μισθό αγοράς για όλους τους εργαζόμενους εκτός από τον έναν ιδιοκτήτη – επιχειρηματία.

Έτοιμοι λοιπόν για τον πολλαπλασιασμό;

«Πρόσεχε γιατί αν δεν ξέρεις που πηγαίνεις μπορεί και να μη φτάσεις ποτέ εκεί!». Κάνοντας τον πολλαπλασιασμό τι θα υπολογίσουμε;

Η βάση υπολογισμού της αξίας ενός εστιατορίου είναι η αξία των απαραίτητων περιουσιακών στοιχείων για τη λειτουργία της επιχείρησης ελεύθερων παντός βάρους ή υποχρέωσης. Ο υπολογισμός αναφέρεται στην «καθαρή επιχείρηση». Πιο αναλυτικά, τα απαραίτητα για τη λειτουργία ενός εστιατορίου περιουσιακά στοιχεία είναι: ο εξοπλισμός, το δικαίωμα να λειτουργεί στο συγκεκριμένο χώρο και βέβαια η Πελατεία. Η αξία που θα προκύψει από τους πολλαπλασιαστές αφορά αυτά τα περιουσιακά στοιχεία και μόνον. Δεν αφορά τα διαθέσιμα του εστιατορίου, δεν αφορά τυχόν απαιτήσεις ή υποχρεώσεις του εστιατορίου και δεν αφορά τα Δάνεια που έχει ο σημερινός ιδιοκτήτης.

Αν ο σωστός πολλαπλασιαστής SDE είναι 2, και θέλουμε να υπολογίσουμε την αξία του εστιατορίου Α με SDE € 50.000 και μηδενικό δανεισμό και του εστιατορίου Β με SDE € 50.000 και δανεισμό € 50.000, οι πράξεις που πρέπει να κάνουμε είναι:

Εστιατόριο Α: SDE € 50.000 X 2 = € 100.000 – Δάνεια € 0 = € 100.000

Εστιατόριο Β: SDE € 50.000 X 2 = € 100.000 – Δάνεια € 50.000 = € 50.000

Και στις 2 περιπτώσεις η «καθαρή επιχείρηση» αξίζει € 100.000. Ο ιδιοκτήτης του εστιατορίου Α θα βάλει € 100.000 στην τσέπη του. Η επιχείρησή του είναι «καθαρή» δεν έχει Δάνεια. Ο ιδιοκτήτης του εστιατορίου Β θα βάλει μόνο € 50.000 στην τσέπη του, καθώς θα πρέπει να επιστρέψει € 50.000 στους Δανειστές του. Η αξία λοιπόν του εστιατορίου δεν εξαρτάται από τον δανεισμό του. Το πόσο όμως που θα είναι διαθέσιμο στον ιδιοκτήτη του εστιατορίου αλλάζει.

Στην συντριπτική τους πλειοψηφία οι μεταβιβάσεις εστιατορίων πραγματοποιούνται με τη μεταβίβαση των περιουσιακών στοιχείων της επιχείρησης: ο Αγοραστής αγοράζει πάγια, εξοπλισμό και άυλα και τα εντάσσει σε δικό του νομικό πρόσωπο. Το ίδιο μπορεί να γίνει ακόμα και όταν το εστιατόριο λειτουργεί ως Ε.Π.Ε. η Α.Ε.. Με τον τρόπο αυτό ο Αγοραστής παίρνει την επιχείρηση «καθαρή». Οι υποχρεώσεις (αλλά και οι απαιτήσεις) που είχε μέχρι σήμερα το εστιατόριο αφορούν το νομικό πρόσωπο του Πωλητή.

Που θα βρούμε, όμως, πολλαπλασιαστές για μεταβιβάσεις εστιατορίων; Συνιστώ σε όλους τους ιδιοκτήτες και επίδοξους ιδιοκτήτες εστιατορίων να κοιτάξουν την ιστοσελίδα www.businessesforsale.com. Αυτή τη στιγμή στην ιστοσελίδα υπάρχουν περισσότερα από 13.000 εστιατόρια προς πώληση σε όλο τον κόσμο. Περιορίζοντας το εύρος της αναζήτησης ανάλογα με τον τζίρο του εστιατορίου σας, μπορείτε πολύ εύκολα να διαπιστώσετε τι ποσό (περίπου) μπορείτε να ζητήσετε για ένα εστιατόριο σαν το δικό σας. Μην ξεχνάτε όμως ότι αυτό που βλέπετε είναι το ζητούμενο τίμημα και ότι τα οικονομικά μεγέθη έχουν καταχωρηθεί από τους ίδιους τους πωλητές-ιδιοκτήτες.

Στην βάση δεδομένων Bizcomps®, που χρησιμοποιείται από τους επαγγελματίες Συμβούλους στις μεταβιβάσεις επιχειρήσεων σε όλο τον κόσμο, υπάρχουν καταχωρημένες περισσότερες από 2.000 μεταβιβάσεις επιχειρήσεων εστίασης. Ο αντιπροσωπευτικός πολλαπλασιαστής Κερδών είναι 1,98 +/- 0,23, δηλαδή από 1,75 έως 2,21. Και ο αντιπροσωπευτικός πολλαπλασιαστής πωλήσεων είναι μεταξύ 30% και 40%. Ο πιο «εύκολος κανόνας» τον οποίο προσυπογράφουν σύμβουλοι που έχω γνωρίσει από όλα τα μέρη του κόσμου είναι ότι «ένα εστιατόριο αξίζει όσο οι πωλήσεις του δια τρία».

Επειδή όμως όλες οι επιχειρήσεις είναι μοναδικές, οι κανόνες αυτοί είναι απλά σημεία αναφοράς. Ναι, η αγορά θα μας δείξει το εύρος των τιμών μέσα στο οποίο θα κινηθεί η αξία, αλλά τα ποιοτικά χαρακτηριστικά του εστιατορίου θα καθορίσουν σε ποιο σημείο του εύρους θα βρεθούμε. Το 14% των συναλλαγών στη βάση Bizcomps® έχει γίνει σε πολλαπλασιαστή μεγαλύτερο από 3! Μήπως είναι τελείως λάθος για το εστιατόριο που εξετάζω να χρησιμοποιήσω πολλαπλασιαστή από 1,75 έως 2,21;

Οι κρίσιμοι παράγοντες που εξετάσαμε στην αρχή του άρθρου, όλοι εκείνοι οι παράγοντες που αυξάνουν την αναμενόμενη απόδοση και μειώνουν τον κίνδυνο, θα καθορίσουν τον πολλαπλασιαστή που πρέπει να χρησιμοποιήσουμε. Επίσης, δεν θα πρέπει να ξεχνάμε ότι ο κλάδος εστίασης είναι τεράστιος και οι διαφορές μεταξύ ενός frozen yogurt και ενός καλού εστιατορίου είναι τεράστιες. Ακόμα και μέσα στον κλάδο της γρήγορης εστίασης, ο κανόνας μπορεί να είναι 40%-50% των πωλήσεων, αλλά τα Dunkin Donuts πολλές φορές ξεπερνούν το 100% των πωλήσεων.

Είδαμε πως προσδιορίζεται η αξία ενός εστιατορίου και τι επηρεάζει την αξία του. Αρκεί αυτό για να βρούμε τον πολυπόθητα αγοραστή. Όχι βέβαια! Όλα αυτά ισχύουν εφόσον ακολουθήσουμε τη σωστή διαδικασία στη προσέγγιση υποψήφιων αγοραστών. Αλλά αυτό θα αποτελέσει αντικείμενο ενός άλλο άρθρου.

Χρήστος Ρούσης  & Γιάννης Εμπέογλου

http://www.dealsanddeals.eu/attachments/articles/22-food_service.pdf

Νέα διοργάνωση του Workshop: «Πόσο ΑΞΙΖΕΙ η επιχείρησή ΜΟΥ» στις 20/11

Τετάρτη, Νοεμβρίου 13th, 2013

Workshop: «Πόσο ΑΞΙΖΕΙ η επιχείρησή ΜΟΥ;»

Θέλατε να μάθετε αν ισχύει ότι μία επιχείρηση αξίζει «3-5 φορές τα Κέρδη της»; Θέλετε να μάθετε που θα βρείτε πολλαπλασιαστές για τον κλάδο σας; Θέλετε να μάθετε τι είναι η περίφημη μέθοδος της προεξόφλησης των μελλοντικών ταμειακών ροών; Θέλετε να είστε σε θέση να αντιμετωπίσετε κριτικά οποιαδήποτε «επιστημονική» μελέτη αποτίμησης; Θέλετε να μάθετε πόσο αξίζει μία επιχείρηση χονδρικού εμπορίου με κύκλο εργασιών μεταξύ € 1 και € 5 εκ;  Ή μία μεταποιητική βιομηχανία με κύκλο εργασιών από € 5 – € 10 εκ.;

Από την εμπειρία μας έχουμε διαπιστώσει ότι οι ιδιοκτήτες μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων αγνοούν την αξία του πιο σημαντικού περιουσιακού τους στοιχείου, της επιχείρησής τους. Στον κόσμο των επιχειρήσεων η άγνοια δεν είναι ποτέ ευτυχία. Αφήστε λοιπόν την άγνοια και τις εύκολες συνταγές από τους «κανόνες» που σας παρουσιάζουν διάφοροι «ειδικοί», και ελάτε να γνωρίσετε τον κόσμο του υπολογισμού της αξίας μίας επιχείρησης.  

Ο Γιάννης Εμπέογλου της Synapsis και ο Χρήστος Ρούσης της deals&DEALS, θα σας εξηγήσουν και θα σας παρουσιάσουν την φιλοσοφία του υπολογισμού μίας επιχείρησης σε απλά Ελληνικά, ξεκινώντας από την βασική αρχή ότι ο υπολογισμός της αξίας μίας επιχείρησης είναι πρώτα Κοινή Λογική και μετά πολύπλοκα μαθηματικά μοντέλα.

Σας περιμένουμε στο Σεμινάριό μας την Τετάρτη 20/11 στις 18:00, Κηφισίας 90, Μαρούσι. Ελάτε να ακούσετε την ΣΩΣΤΗ απάντηση που θα δώσουν ΔΥΟ ειδικοί σε ΕΝΑ από τα πιο δύσκολα ερωτήματα στον κόσμο των Χρηματοοικονομικών. ΔΕΝ απαιτούνται ειδικευμένες γνώσεις για να παρακολουθήσετε το σεμινάριο.

Περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να βρείτε στο http://bbseminars.wordpress.com

Workshop «Πόσο αξίζει η επιχείρησή μου;» – 82% των συμμετεχόντων το συστήνει!

Πέμπτη, Οκτωβρίου 24th, 2013

Πραγματοποιήθηκε με μεγάλη επιτυχία το σεμινάριο που διοργάνωσαν η deals&DEALS και η Synapsis, εταιρείες ειδικευμένες στην παροχή υπηρεσιών στις αγοραπωλησίες μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων, με χορηγό επικοινωνίας το «Κέρδος». Στο σεμινάριο συμμετείχαν ιδιοκτήτες και στελέχη επιχειρήσεων μικρών, μεσαίων αλλά και μεγάλων επιχειρήσεων από πολλούς διαφορετικούς κλάδους.

Συνολικά, οι συμμετέχοντες αξιολόγησαν πολύ θετικά όλες τις πτυχές του σεμιναρίου με μοναδική πρόταση βελτίωσης τη Διάρκεια του σεμιναρίου, όπου το 36% των συμμετεχόντων παρατήρησε ότι θα έπρεπε ο χρόνος να είναι μεγαλύτερος για να υπάρξει καλύτερη αφομοίωση. Ιδιαίτερα σημαντικό ήταν ότι όλοι οι συμμετέχοντες βρήκαν το σεμινάριο κατανοητό, παρά την μεγάλη δυσκολία του θέματος. Αναλυτικά, η αξιολόγηση του σεμιναρίου από τους συμμετέχοντες ήταν η ακόλουθη:

ΘΑ ΣΥΣΤΗΝΑΤΕ ΤΟ ΣΕΜΙΝΑΡΙΟ ΑΥΤΟ ΣΕ ΚΑΠΟΙΟ ΓΝΩΣΤΟ ΣΑΣ;
a. Σίγουρα Ναι 45,5%
b. Μάλλον Ναι 36,4%
c. Μάλλον Όχι 18,2%
d. Σίγουρα Όχι 0,0%
ΤΟ ΣΕΜΙΝΑΡΙΟ ΗΤΑΝ ΚΑΤΑΝΟΗΤΟ ΓΙΑ ΕΣΑΣ;  
a. Απόλυτα 45,5%
b. Ναι σε ικανοποιητικό βαθμό 54,5%
d. Όχι σε μεγάλο βαθμό 0,0%
e. Καθόλου 0,0%
ΤΟ ΚΟΣΤΟΣ ΤΟΥ ΣΕΜΙΝΑΡΙΟΥ HTAN:  
a. Εξαιρετικά χαμηλό για αυτά που προσέφερε 0,0%
b. Χαμηλό για αυτά που προσέφερε 27,3%
c. Απόλυτα σωστό για αυτά που προσέφερε 45,5%
d. Υψηλό για αυτά που προσέφερε 18,2%
e. Εξαιρετικά υψηλό για αυτά που προσέφερε 9,1%
ΔΙΑΡΚΕΙA:  
a. Μεγαλύτερη από το απαραίτητο 9,1%
b. Επαρκής 54,5%
c. Μικρότερη από το απαραίτητο 36,4%
ΤΟ ΣΕΜΙΝΑΡΙΟ ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΘΗΚΕ ΣΤΙΣ ΠΡΟΣΔΟΚΙΕΣ ΣΑΣ;  
a. Σίγουρα Ναι 0,0%
b. Ναι σε ικανοποιητικό βαθμό 63,6%
d. Όχι σε μεγάλο βαθμό 36,4%
e. Καθόλου 0,0%
ΑΙΘΟΥΣΑ – ΜΕΣΑ:  
a. Εξαιρετικά 18,2%
b. Κατάλληλα για τις ανάγκες του Σεμιναρίου 81,8%
c. Ακατάλληλα 0,0%

Στόχος μας είναι το σεμινάριο να πραγματοποιείται σε τακτά χρονικά διαστήματα και να γίνεται κάθε φορά καλύτερο. Ευχαριστούμε όλους τους συμμετέχοντες για την αξιολόγηση και ιδιαίτερα αυτούς που εξέφρασαν κρίσεις. Ελπίζουμε ότι στο επόμενό μας σεμινάριο θα έχουμε μαζί μας όλους εσάς που επικοινωνήσατε μαζί μας αλλά δεν μπορούσατε τη συγκεκριμένη ημέρα και ώρα. Πληροφορίες για τα μελλοντικά μας σεμινάρια μπορείτε να βρείτε στο http://bbseminars.wordpress.com

Workshop: «Πόσο αξίζει η επιχείρησή μου;»

Πέμπτη, Οκτωβρίου 24th, 2013

Workshop: «Πόσο αξίζει η επιχείρησή μου;»

Θέλατε να μάθετε αν ισχύει ότι μία επιχείρηση αξίζει «3-5 φορές τα Κέρδη της»; Θέλετε να μάθετε που θα βρείτε πολλαπλασιαστές για τον κλάδο σας; Θέλετε να μάθετε τι είναι η περίφημη μέθοδος της προεξόφλησης των μελλοντικών ταμειακών ροών; Θέλετε να είστε σε θέση να αντιμετωπίσετε κριτικά οποιαδήποτε «επιστημονική» μελέτη αποτίμησης; Θέλετε να μάθετε πόσο αξίζει μία επιχείρηση χονδρικού εμπορίου με κύκλο εργασιών μεταξύ € 1 και € 5 εκ;  Ή μία μεταποιητική βιομηχανία με κύκλο εργασιών από € 5 – € 10 εκ.;

Από την εμπειρία μας έχουμε διαπιστώσει ότι οι ιδιοκτήτες μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων αγνοούν την αξία του πιο σημαντικού περιουσιακού τους στοιχείου, της επιχείρησής τους. Στον κόσμο των επιχειρήσεων η άγνοια δεν είναι ποτέ ευτυχία. Αφήστε λοιπόν την άγνοια και τις εύκολες συνταγές από τους «κανόνες» που σας παρουσιάζουν διάφοροι «ειδικοί», και ελάτε να γνωρίσετε τον κόσμο του υπολογισμού της αξίας μίας επιχείρησης.  

Ο Γιάννης Εμπέογλου της Synapsis και ο Χρήστος Ρούσης της deals&DEALS, θα σας εξηγήσουν και θα σας παρουσιάσουν την φιλοσοφία του υπολογισμού μίας επιχείρησης σε απλά Ελληνικά, ξεκινώντας από την βασική αρχή ότι ο υπολογισμός της αξίας μίας επιχείρησης είναι πρώτα Κοινή Λογική και μετά πολύπλοκα μαθηματικά μοντέλα.

Σας περιμένουμε στο Σεμινάριό μας την Τετάρτη 09/10, στις 18:00, Καραγεώργη Σερβίας 2 & Σταδίου. Ελάτε να ακούσετε την ΣΩΣΤΗ απάντηση που θα δώσουν ΔΥΟ ειδικοί σε ΕΝΑ από τα πιο δύσκολα ερωτήματα στον κόσμο των Χρηματοοικονομικών. ΔΕΝ απαιτούνται ειδικευμένες γνώσεις για να παρακολουθήσετε το σεμινάριο.

Περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να βρείτε στο http://bbseminars.wordpress.com

Αποτίμηση αναδυόμενων τεχνολογικών επιχειρήσεων (Emerging Technology Businesses)

Τετάρτη, Μαρτίου 21st, 2012

Η εκτίμηση της αξίας παραδοσιακών επιχειρήσεων βασίζεται, όπως έχουμε περιγράψει και σε προηγούμενα posts, στα κέρδη, στα πάγια, στα κόστη και σε ιστορικά δεδομένα. Οι “τεχνολογικά αναδυόμενες επιχειρήσεις” παρουσιάζουν μία σημαντική πρόκληση αποτίμησης, από τη στιγμή που τυπικά έχουν περιορισμένα έσοδα, μικρή αξία παγίων και –το πιθανότερο- ζημίες, και μικρή διάρκεια ζωής.

Υπάρχουν αρκετοί μοναδικοί παράγοντες που πρέπει να αποτιμηθούν σε μία “επιχείρηση τεχνολογίας” (technology company). Οι κλασικοί παράγοντες που αποτιμούνται στις κλασικές επιχειρήσεις, είτε δεν είναι εμφανώς παρόντες στις “επιχειρήσεις τεχνολογίας”, είτε έχουν πολύ μικρή συνεισφορά στην αποτίμηση αυτών. Οι τυπικές μέθοδοι αποτίμησης αποτιμούν Πάγια ή/και Κέρδη για τον προσδιορισμό της αξίας. Λειτουργούσες επιχειρήσεις συνήθως αποτιμώνται με βάση τα προσδοκώμενα, βασισμένα στη παρελθούσα πορεία. από την άλλη πλευρά, οι “επιχειρήσεις τεχνολογίας”, τις περισσότερες φορές έχουν περιορισμένα έσοδα, πολύ μικρή διάρκεια ζωής και το πιθανότερο ζημιές για όλη την προηγούμενη περίοδο.

Τις περισσότερες φορές μία “επιχείρηση τεχνολογίας” δεν έχει άμεσο ανταγωνιστή (peer group or competitors) έτσι ώστε να γίνει μία συγκριτική ανάλυση (benchmark performance). Έτσι οι επενδυτές σε “επιχειρήσεις τεχνολογίας” κοιτούν περισσότερο προς το μέλλον, με μία προοπτική ανάπτυξης.
Παρακάτω παρατίθενται κάποιοι παράγοντες που επηρεάζουν τη διαδικασία αποτίμησης μιας “επιχείρησης τεχνολογίας” σε αντιδιαστολή με μία παραδοσιακή επιχείρηση.

Απουσία Παγίων στοιχείων και Αποθεμάτων – Οι “επιχειρήσεις τεχνολογίας” δεν επενδύουν σημαντικά ποσά σε Γη, Κτίρια, και Λοιπά Πάγια στοιχεία, ενώ το μεγαλύτερο μέρος της αξίας τους προέρχεται από Ασώματα Πάγια (intellectual property). Από τι στιγμή που το προϊόν/υπηρεσία που παράγουν είναι ηλεκτρονικά (electronic bits & bytes), δεν υπάρχει Απόθεμα για να συζητήσουμε.

Οι Μελλοντικές εκτιμήσεις είναι πολύ Σημαντικές – Η αποτίμηση των “τεχνολογικά αναδυόμενων επιχειρήσεων”, βασίζεται σε προσδοκώμενα μελλοντικά εισοδήματα από τη πώληση Διανοητικής Αξίας (intellectual property).
Οι προβλέψεις συμπεριλαμβάνουν υποθέσεις αναφορικά με τη ζήτηση των προϊόντων/υπηρεσιών που παράγουν, ανάπτυξη πωλήσεων, ανταγωνισμό, εναλλακτικές τεχνολογίες, μακρο-οικονομικά στοιχεία, κλπ.

Κόστος Κεφαλαίου – Μία άλλη δυσκολία στην αποτίμηση των “τεχνολογικών επιχειρήσεων”, είναι ο προσδιορισμός τους Κόστους Κεφαλαίου. Πολλές “τεχνολογικές επιχειρήσεις“ εξαρτώνται από τη χρηματοδότηση του απασχολούμενου Κεφαλαίου. Πολλές το χρηματοδοτούν με μετατρέψιμα ομόλογα, άλλες με δάνεια, άλλες με V.C., κάνοντας την εκτίμηση πολύ δύσκολη. Γενικά, η εκτίμηση του Κόστους Κεφαλαίου από ιστορικά δεδομένα είναι περισσότερο δύσκολη με “τεχνολογικές επιχειρήσεις” που έχουν μικρή διάρκεια  ζωής.

Management team – ενώ μία καλή ιδέα ίσως να έχει σημαντική αξία, χωρίς τη συνοδεία καλής διοικητικής ομάδας ίσως να μην στεφτεί με επιτυχία. Μια δυνατή διοικητική ομάδα, έχει σημαντικά μεγαλύτερη αξία από κάθε άλλο παράγοντα.

Διανοητική αξία – Intellectual Property – Η μεγαλύτερη χρήση του κεφαλαίου μιας “τεχνολογικής επιχείρησης” γίνεται για τη δημιουργία της διανοητικής αξίας της επιχείρησης (company’s intellectual property). Έτσι, ο εκτιμητής πρέπει να αναλύσει τον τρόπο «κτισίματος» της διανοητικής αξίας, για να την εκτιμήσει αποτελεσματικά. Ο εκτιμητής –εάν δεν υπάρχει προηγούμενο ιστορικό πωλήσεων- πρέπει να κάνει έρευνα αγοράς για να εκτιμήσει τη δυνατότητα διείσδυσης των προϊόντων, πριν καταλήξει στην αξία της επιχείρησης.

Είναι ξεκάθαρο ότι η αποτίμηση μιας “τεχνολογικής επιχείρησης” προς Πώληση πρέπει να γίνεται από έναν εξειδικευμένο αξιολογητή με αυτό το αντικείμενο, με γνώση σε τρέχοντα δεδομένα και τάσεις αγοράς,  έτσι ώστε να μπορεί να καταλήξει σε μία αποτίμηση αξιόλογη και ικανά εμπεριστατωμένη.

Tα EBITDA δεν είναι τα Cash Flow

Τρίτη, Ιανουαρίου 10th, 2012

Υπάρχει σύγχυση μεταξύ EBITDA (Earnings Before Interest, Depreciation, and Amortization) και ταμειακής Ροής (Cash Flow). Το EBITDA χρησιμοποιούταν από το 1980 κυρίως στο LBO (Leverage BuyOut) από τις εξαγοράζουσες εταιρείες για να υπολογιστεί το ύψος του δανείου που μία εταιρεία θα μπορούσε να λάβει για να επιτευχθεί η εξαγορά. Η τιμή εξαγοράς και το δάνειο συνυπολογίζονταν πολλές φορές για να εξαχθεί ο πολλαπλασιαστής EBITDA, ο οποίος όμως διαφοροποιούταν από εταιρεία σε εταιρεία και πολλές φορές οδηγούσε σε σύγχυση αναφορικά με την ικανότητα της εταιρεία να παράγει cash flow.

Το EBITDA, εξ’ ορισμού, δεν λαμβάνει υπόψη τις ανάγκες σε κεφαλαιουχικές επενδύσεις (capital expenditures), τις ανάγκες σε κεφάλαιο κίνησης (working capital requirements), τις αποπληρωμές δανείων (current debt payments), τους φόρους  (taxes), και άλλα σταθερά-πάγια κόστη που δεν πρέπει να αγνοούνται. Οι ροές (cash) που απαιτούνται για την χρηματοδότηση αυτών των υποχρεώσεων, για να μπορεί η επιχείρηση να αναπτύσσεται, ή να διατηρήσει τη τρέχουσα κερδοφόρα λειτουργία της, επηρεάζει σημαντικά το EBITDA.

Ποια είναι τα κόστη που αν δεν συμπεριληφθούν στον υπολογισμό του EBITDA οδηγούν σε υπερεκτίμηση των λειτουργικών ταμειακών ροών (operating cash flows):

Κεφαλαιουχικές επενδύσεις (Capital Expenditures)

Συγκεκριμένοι κλάδοι, όπως η ναυτιλία, η βιομηχανία, οι τηλεπικοινωνίες, αερομεταφορές, κλπ απαιτούν υψηλές επενδύσεις σε εξοπλισμό και μηχανήματα (ongoing or up front investments). Το EBITDA δεν λαμβάνει υπόψη τις κεφαλαιουχικές επενδύσεις (capex). Ουσιαστικά, με αυτό τον τρόπο μειώνονται τα λειτουργικά έξοδα και αυξάνεται το EBITDA.

Αποσβέσεις (Depreciation)

Εταιρείες με υψηλά πάγια όπως τηλεπικοινωνίες, εταιρείες μεταφορών, κλπ διαφοροποιούν σημαντικά τις ταμειακές τους ροές ανάλογα το πώς χρησιμοποιούν τις αποσβέσεις και τις κεφαλαιουχικές επενδύσεις. Προσθέτοντας στο EBITDA όλες τις αποσβέσεις, χωρίς να γίνονται κεφαλαιουχικές επενδύσεις, θα οδηγήσει σε υπερεκτίμηση των ταμιακών ροών. Από την άλλη πλευρά, μη προσθέτοντας πίσω τις αποσβέσεις οδηγούμαστε σε υποεκτίμηση των ταμειακών ροών ειδικά όταν η εταιρεία χρησιμοποιεί επιταχυνόμενη μέθοδο αποσβέσεων..

Ανάγκες σε Κεφάλαιο Κίνησης (Working Capital Adjustments)

Οι επιχειρήσεις χρειάζεται να επενδύουν ένα μέρος των εσόδων τους για να διατηρήσουν την ανάπτυξή τους. Το EBITDA δεν λαμβάνει υπόψη τις ανάγκες σε κεφάλαιο κίνησης (τη διαφορά του κυκλοφορούν ενεργητικού από τις τρέχουσες υποχρεώσεις) και τις ανάγκες σε διαθέσιμα για την διευθέτηση των καθημερινών αναγκών. Αγνοώντας τις ανάγκες σε κεφάλαιο κίνησης υποθέτουμε ότι μία εταιρεία πληρώνεται πριν ακόμα πουλήσει τα προϊόντα της. Οι περισσότερες επιχειρήσεις πρώτα πωλούν τα προϊόντα τους και κατόπιν εισπράττουν. Αυτή η σχέση μεταξύ Πηγών και Χρήσης κεφαλαίων προσδιορίζει την ικανότητα μιας επιχείρησης να αναλάβει ένα ή περισσότερα projects, όπως ένα υψηλότερο δάνειο στην περίπτωση του LBO. Η μη ενσωμάτωση των αναγκών σε κεφάλαιο κίνησης επηρεάζει θετικά ή αρνητικά τις ταμειακές ροές από το EBITDA.

To EBITDA μπορεί να έχει μία χρησιμότητα, εάν θέλουμε, σε χοντρές γραμμές, μια εκτίμηση (rough estimation) δύο επιχειρήσεων με παρόμοιο business model, ή στον ίδιο κλάδο.

Οι Επιχειρήσεις ως Περιουσιακά Στοιχεία

Παρασκευή, Απριλίου 15th, 2011

Η αξία των επιχειρήσεων (ο πλούτος τους, δηλαδή) προκύπτει –σε βασική ανάλυση- από την αξία των περιουσιακών στοιχείων που κατέχουν.  Όσο μεγαλύτερη είναι η αξία αυτών των στοιχείων τόσο μεγαλύτερη και η αξία των επιχειρήσεων.

Πριν όμως ασχοληθούμε με την αξία αυτών των στοιχείων, πρέπει να δούμε ποια είναι αυτά τα περιουσιακά στοιχεία και πως κατηγοριοποιούνται.

Τι νοούνται λοιπόν ως περιουσιακά στοιχεία;

Α. Ενσώματα Περιουσιακά Στοιχεία:

Είναι αυτά τα περιουσιακά στοιχεία τα οποία κατέχει μία επιχείρηση και τα χρησιμοποιεί για την δραστηριότητά της:

1) Τα Πάγια (οικόπεδα, κτίρια, μηχανήματα, εξοπλισμός, μεταφορικά μέσα, κ.λ.π.)

2) Τα Κυκλοφορούντα (Αποθέματα, Απαιτήσεις από Πελάτες, Διαθέσιμα).

Για αυτά τα περιουσιακά στοιχεία, τόσο οι ιδιοκτήτες των επιχειρήσεων όσο και οι δυνητικοί αγοραστές/επενδυτές έχουν άποψη. Έχουν άποψη για το πόσο περίπου αξίζουν, ποια είναι η διάρκεια ζωής τους, ποια είναι η αξία ρευστοποίησής τους, κ.λ.π., βασιζόμενοι κυρίως στο γεγονός ότι μπορούν να βρουν συγκρίσιμες πληροφορίες από το επιχειρηματικό περιβάλλον τους.

Για αυτά τα περιουσιακά στοιχεία, οι ιδιοκτήτες των επιχειρήσεων γνωρίζουν σε μεγάλο βαθμό τι πρέπει να κάνουν για να αυξήσουν την αξία τους. Κάνουν επενδύσεις στα ακίνητα, στα μηχανήματα, στον εξοπλισμό, ενισχύουν την αποθήκη τους για να μπορούν να ικανοποιούν τη ζήτηση, αυξάνουν τα διαθέσιμα για να μπορούν να εκπληρώνουν τις άμεσες υποχρεώσεις τους, κ.ο.κ.

Β. Ασώματα Περιουσιακά Στοιχεία:

Είναι τα περιουσιακά άυλα στοιχεία τα οποία την βοηθούν στον να υλοποιήσει αυτό που υπόσχεται (την παροχή προϊόντων ή υπηρεσιών):

1) Ανθρώπινο Δυναμικό της επιχείρησης (γνωσιακό υπόβαθρο, έμπειρο, εξελισσόμενο, ηλικιακό μίγμα, κλπ).

2) Εσωτερική Οργάνωση της επιχείρησης (καταγεγραμμένες διαδικασίες και ρόλοι, αυτοματισμοί διεργασιών, χρήση πληροφοριακών συστημάτων, κ.α.).

3) Πελάτες (αριθμός, εξαρτήσεις,  ποιότητα και μέγεθος, σχέσεις μαζί τους, κ.α.).

4) Τεχνογνωσία-καινοτομία (παραγωγής, διανομής, μάρκετινγκ, κλπ).

Για αυτά τα περιουσιακά στοιχεία, τόσο οι ιδιοκτήτες των επιχειρήσεων όσο και οι δυνητικοί αγοραστές/επενδυτές δεν έχουν άποψη ή καλύτερα, οι απόψεις τους διίστανται αναφορικά με την αξία τους. Άλλοι τα αξιολογούν υπερβολικά, άλλοι σύμφωνα με τις επιθυμίες τους, άλλοι τα υποεκτιμούν. Αυτό συμβαίνει γιατί δεν υπάρχουν ποσοτικές κλίμακες μέτρησης, εύκολος τρόπος εκτίμησής τους και συγκρίσιμες πληροφορίες, όπως στην κατηγορία Περιουσιακών Στοιχείων (Α).

Για αυτά τα περιουσιακά στοιχεία, οι ιδιοκτήτες των επιχειρήσεων δεν γνωρίζουν τόσο καλά τις πρέπει να κάνουν για να αυξήσουν την αξία τους, και σε περιόδους οικονομικής ύφεσης, τα μειώνουν ή δεν συνεχίζουν να επενδύουν σε αυτά, με αποτέλεσμα να τα απαξιώνουν.

Συνήθως, οι επιχειρηματίες αφοσιώνουν περισσότερη προσπάθεια και χρόνο στην κατηγορία Περιουσιακών Στοιχείων (Α), για τους λόγους που προαναφέραμε, με αποτέλεσμα, η συνεισφορά της κατηγορίας Περιουσιακών Στοιχείων (Β) στην τελική αξία της επιχείρησης να είναι μικρότερη σε σχέση με την (Α). Και τα πράγματα είναι πολύ χειρότερα για μικρομεσαίες επιχειρήσεις που δεν έχουν καθόλου πάγια περιουσιακά στοιχεία, και τελικά δεν έχουν τίποτα. Οι ιδιοκτήτες αυτών των επιχειρήσεων, στο τέλος της επαγγελματικής τους καριέρας ή στην απόφαση εξόδου τους από αυτή την δραστηριότητα, συνήθως κλείνουν ή πτωχεύουν αυτές τις επιχειρήσεις, ως αποτέλεσμα της μη ύπαρξης αξίας για κάποιον τρίτο. Εξάλλου, τι διακινδυνεύουν;  Την απώλεια μίας μικρής αξίας !!! (συνήθως των επεμβάσεων επί των ενοικιαζόμενων εγκαταστάσεων).

Όσο οι επιχειρηματίες δεν αντιμετωπίζουν τις επιχειρήσεις ως περιουσιακά στοιχεία (κάνοντας τις απαραίτητες ενέργειες για να αυξήσουν την αξία και των δύο κατηγοριών περιουσιακών στοιχείων, τόσο θα κλείνουν τις επιχειρήσεις τους παρά θα βρίσκουν αγοραστές να τις πουλήσουν.

Επίσης, όσο οι επιχειρηματίες αντιμετωπίζουν τις επιχειρήσεις τους (ακόμα και τις προσωπικές και ατομικές) ως εναλλακτικό τρόπο απασχόλησης (από την μισθωτή εργασία) και δεν επενδύουν σταθερά και με σχέδιο, στην ανάπτυξη και των δύο κατηγοριών περιουσιακών στοιχείων που κατέχει η επιχείρηση τους τόσο θα αποτυγχάνουν να βρίσκουν αγοραστές για αυτές.

Οι επιχειρήσεις αποτελούν διακριτή οντότητα από τους μετόχους. Υπό αυτό το πρίσμα, οι μέτοχοι θα πρέπει να στοχεύουν στην αύξηση της αξίας των επιχειρήσεών τους, μέσω της ενίσχυσης της αξίας όλων των περιουσιακών στοιχείων που κατέχουν αυτές. Επιπρόσθετα θα πρέπει να ‘βλέπουν’ τις επιχειρήσεις τους ως περιουσιακό στοιχείο και όχι μέσω (αυτό)απασχόλησης και ως τέτοια να τις αντιμετωπίζουν. Και ένα περιουσιακό στοιχείο για να μην εκποιηθεί, αλλά να ‘βρει’ αποδέκτη σε έναν αγοραστή, θα πρέπει συνεχώς αυξάνει την αξία τους μέσω επανεπένδυσης (reinvestment).

Παρόμοιες συναλλαγές (comparable transactions)

Παρασκευή, Απριλίου 1st, 2011
Η μέθοδος των πολλαπλασιαστών βάσει παρόμοιων συναλλαγών (comparable transactions) στηρίζεται στο γεγονός ότι εφόσον υπάρχουν συναλλαγές (τιμήματα από εξαγορές) συγκρίσιμων επιχειρήσεων που έχουν γίνει στο πρόσφατο παρελθόν, οι δείκτες που προκύπτουν από αυτές τις συναλλαγές (PE, P/EBITDA, P/SALES, κ.λ.π.) εφαρμόζονται στην υπό εκτίμηση επιχείρηση (πολλαπλασιάζοντάς το με το EBITDA ή τα SALES) για να προκύψει η αξία.
Και σε αυτήν την μέθοδο, η συγκρισιμότητα των επιχειρήσεων για τις οποίες διατίθενται συναλλαγές, έχει ιδιαίτερα μεγάλη σημασία, καθώς και η κατάσταση του οικονομικού περιβάλλοντος στο οποίο πραγματοποιήθηκαν αυτές οι συναλλαγές, αλλιώς η χρήση αυτής της μεθόδου μπορεί να οδηγήσει επίσης σε εσφαλμένα συμπεράσματα. Η μέθοδος αυτή είναι περισσότερο αποτελεσματική εάν έχουν γίνει πρόσφατα πολλές αγοροπωλησίες εταιριών στον κλάδο που δραστηριοποιείτε η εταιρία που μελετάμε και τα χαρακτηριστικά των εταιριών αυτών είναι συγκρίσιμα  με αυτήν την εταιρία.
Η μέθοδος αυτή έχει το πλεονέκτημα ότι αξιολογεί την εταιρία με βάση τις υπάρχουσες οικονομικές συγκυρίες της οικονομίας και στηρίζονται σε «πραγματικές» τιμές της αγοράς. Είναι πιο αποτελεσματικότερες δε για την αποτίμηση εταιριών οι οποίες έχουν κλείσει τουλάχιστον την πρώτη πλήρη οικονομική χρήση και έχουν σταθεροποιηθεί σε μέγεθος, δηλαδή που δεν είναι σε περίοδο ραγδαίας ανάπτυξης .
 
Και αυτή η μέθοδος απαιτεί σημαντικό βαθμό κριτικής σκέψης στην επιλογή του κατάλληλου δείγματος και ικανότητας στη ανάλυση των δεδομένων.

Συγκρίσιμοι Πολλαπλασιαστές (Multiples)

Κυριακή, Μαρτίου 27th, 2011

Η μέθοδος με βάση τα πολλαπλάσια χρηματοοικονομικών δεικτών βασίζεται στο ότι η πιθανή αξία μιας εταιρείας μπορεί να εκτιμηθεί βάσει εμπειρικών δεικτών που προκύπτουν από αντίστοιχες ομοειδείς και συγκρίσιμες εταιρείες που διαπραγματεύονται δημόσια και καθημερινά (εισηγμένες). Η μέθοδος παρέχει ενδείξεις για την πιθανή αξία μιας επιχείρησης γιατί είναι προσανατολισμένη σε μεγάλες ώριμες αγορές με πλήθος ομοειδών επιχειρήσεων που διαπραγματεύονται δημόσια.

Μεγάλη σημασία έχει η συγκρισιμότητα των επιχειρήσεων. Συγκρισιμότητα αναφορικά με το: 

  • Αντικείμενο δραστηριότητας (από που προέρχεται ο τζίρος)
  • Μέγεθος
  • Ανάπτυξη
  • Ρίσκο (που σχετίζεται με την λειτουργική και χρηματοοικονομική μόχλευση).

Σε περίπτωση που η συγκρισιμότητα δεν είναι ικανοποιητική, η χρήση αυτής της μεθόδου μπορεί να οδηγήσει σε πολύ εσφαλμένα συμπεράσματα.

Τα πιο συνήθη πολλαπλάσια για την χρήση αυτή είναι τα εξής:
-    P/E (τρέχουσα χρηματιστηριακή τιμή μετοχής / κέρδη ανά μετοχή)
-    EV/EBITDA (αξία επιχείρησης / κέρδη προ τόκων, φόρων, αποσβέσεων)
-    EV/Sales (αξία επιχείρησης / πωλήσεις)

Χρησιμοποιώντας τα αποτελέσματα ενός ικανοποιητικού δείγματος συγκρίσιμων εταιρειών υπολογίζεται η μέση τιμή των πολλαπλασίων. Στην συνέχεια πολλαπλασιάζεται η τιμή αυτή με πραγματικά αποτελέσματα της εταιρίας που εκτιμάται και προκύπτει η αξία της εταιρίας .

Επειδή τα στοιχεία αυτά, είναι συνήθως δύσκολο να βρεθούν για μη εισηγμένες εταιρίες, χρησιμοποιούμε εισηγμένες που έχουν την υποχρέωση να δημοσιοποιούν όλα τα οικονομικά μεγέθη. Επειδή όμως οι μετοχές των εισηγμένων είναι άμεσα ρευστοποιήσιμες μέσω του χρηματιστηρίου ενώ των μη-εισηγμένων όχι (άρα πρέπει να αναζητηθούν και να προσελκυστούν οι αγοραστές), αφαιρείται ένα ποσοστό (discount rate) έκπτωσης της τάξεως του 10-30% για να επιτύχουμε ρεαλιστικότερη αποτίμηση.

Προεξοφλημένες ταμειακές ροές

Πέμπτη, Μαρτίου 24th, 2011

Η  μέθοδος έχει μία ιδιαίτερη βαρύτητα στις περισσότερες των περιπτώσεων και αποτελεί μία παραλλαγή της μεθόδου των προεξοφλημένων ταμειακών ροών πού είναι η πλέον αποδεκτή και επικρατούσα μεθοδολογία αποτίμησης επιχειρήσεων, επενδυτικών προτάσεων και άυλων περιουσιακών στοιχείων. Είναι δε μία μέθοδος που: 

1.       καταφέρνει να συσχετίσει υπάρχοντα οικονομικά δεδομένα με την αξία,

2.       έχει ένα σοβαρό θεωρητικό υπόβαθρο και η ορθότητά της έχει αποδειχθεί από στατιστικές μελέτες,

3.       είναι πολύ πιο αξιόπιστη από οποιοδήποτε άτυπο κανόνα.

 Συγκεκριμένα η μεθοδολογία συσχετίζει την αξία μιας επιχείρησης με:

1.       τις πωλήσεις της,

2.       το περιθώριο του λειτουργικού κέρδους της,

3.       την μελλοντική ανάπτυξή της

4.       τις μελλοντικές της ανάγκες για επενδύσεις (πάγια, πιστώσεις, αποθέματα κλπ)

5.       την απόδοση που θα απαιτήσει ένας επενδυτής σε αυτή, βάσει του ρίσκου που έχει η επιχείρηση. Η απόδοσή αυτή ονομάζεται και προεξοφλητικό επιτόκιο γιατί οι μελλοντικές ταμειακές ροές προεξοφλούνται-μετατρέπονται σε σημερινές αξίες – βάσει αυτού του επιτοκίου.

 Η ορθή εκτίμηση της οικονομικής τους αξίας πρέπει να λάβει υπόψη της μια σειρά από παράγοντες, οι οποίοι συσχετίζονται μεταξύ τους και που, ανάλογα της κάθε περίπτωσης, ο κάθε ένας έχει τη δική του βαρύτητα στην τελική εκτίμηση της αξίας.

Ορισμός και σημαντικότητα των ταμειακών ροών

Έχει διαπιστωθεί με στατιστική έρευνα ότι η αξία μίας επιχείρησης δεν είναι πάντα ανάλογη της κερδοφορίας γεγονός που είναι αυτονόητο γιατί αλλιώς η αποτίμηση θα ήταν ένας απλός μαθηματικός τύπος. Έχει διαπιστωθεί μάλιστα ότι η αξία γενικά δεν σχετίζεται τόσο με τα κέρδη όσο με τις ελεύθερες ταμειακές ροές. Με τον όρο ταμειακές ροές εννοούμε την καθαρή εισροή χρημάτων στους συνεισφέροντες κεφάλαια στην επιχείρηση (μετόχους και δανειστές). Η έννοια της ελεύθερης ταμειακής ροής διαφοροποιείται  από τα κέρδη στο ότι μία επιχείρηση μπορεί να έχει κέρδη αλλά αυτά να τα επενδύσει σε διάφορα σημεία μέσα στην επιχείρηση (π.χ. σε πάγια, σε αποθέματα, σε αποπληρωμή προμηθευτών, σε πιστώσεις σε πελάτες, κλπ.). (Οι ταμειακές ροές στους μετόχους προσομοιάζουν περισσότερο στα μερίσματα αλλά διαφέρουν από αυτά στο ότι μπορεί μία επιχείρηση να έχει ελεύθερες  ταμειακές ροές  αλλά να μην τις μοιράσει όλες ως μερίσματα. Με άλλα λόγια οι ελεύθερες ταμειακές ροές στους μετόχους είναι τα μέγιστα μερίσματα που μπορεί να μοιράσει μια επιχείρηση).

Είναι λοιπόν κατανοητό ότι η αποτίμηση της αξίας μίας επιχείρησης έχει ένα σημαντικό κομμάτι μεθοδολογίας με θεωρητική επιστημονική βάση που βασίζεται σε ένα αποδεκτό οικονομικό μοντέλο, αλλά οι παράγοντες που πρέπει να συνεκτιμηθούν και να εισαχθούν στο μοντέλο καθώς και η συνεκτίμηση ποιοτικών (μη ποσοτικών) παραγόντων απαιτούν σωστή κρίση και εκτίμηση..

Βήματα για την εφαρμογή της μεθόδου

 Τα βήματα που ακολουθούμε για την εφαρμογή της μεθοδολογίας είναι τα εξής :

 Ανάλυση όλων των παραγόντων που επηρεάζουν την αξία της επιχείρησης και που αναφέρθηκαν παραπάνω καθώς και άλλων που μπορεί να ισχύουν στην συγκεκριμένη περίπτωση.

  1. Κατάρτιση οικονομικού πλάνου για την μελλοντική περίοδο. Οι προβλέψεις για τα μελλοντικά οικονομικά μεγέθη προκύπτουν από την παραπάνω ανάλυση και εμπερικλείουν στοιχεία όπως η πορεία της επιχείρησης, η εικόνα και προοπτική του κλάδου, η υποδομή της επιχείρησης, κλπ.
  2. Υπολογισμός των ελεύθερων ταμειακών ροών.
  3. Υπολογισμός της απαιτούμενης απόδοσης της επιχείρησης βάση του εκτιμώμενου ρίσκου και κινδύνου. Πόσο επί τοις εκατό απόδοση θα απαιτήσει, δηλαδή, ένας μέτοχος σε αυτή την επιχείρηση εξαιτίας του ρίσκου που ενέχεται. Αυτή η απόδοση αποτελεί και το προεξοφλητικό επιτόκιο το οποίο θα χρησιμοποιηθεί για να βρούμε την παρούσα αξία των ταμειακών ροών που αποτελεί την αξία της επιχείρησης.
  4. Αναγωγή των ταμειακών ροών σε σημερινές τιμές (προεξόφληση) βάση του προεξοφλητικού επιτοκίου και εύρεση της αξίας.
  5. 

Η αξία που προκύπτει από αυτή την μέθοδο αποτελεί την αξία για κάποιο πακέτο μειοψηφίας. Για πλειοψηφικά πακέτα ή πακέτα που οδηγούν στην απόκτηση πλειοψηφίας το ποσό προσαυξάνεται κατά 30-60% για να αποδώσει σωστά την επιπλέον αξία που έχει ο έλεγχος της επιχείρησης και συγκεκριμένα τη δυνατότητα επιλογών που δίνει ο έλεγχος μιας επιχείρησης. Είναι αναγνωρισμένο ότι οι πρόσθετες επιλογές που έχει ο επενδυτής όταν κάνει μία επένδυση, έχουν μία αξία – πόσο περισσότερο σε μια επένδυση όπως είναι μία επιχείρηση όπου οι επιλογές είναι πολύ περισσότερες (επιλογή για αναδιοργάνωση, για επικέντρωση, για παύση κάποιου τμήματος, για στελέχωση, για επενδύσεις, για σύναψη συνεργασιών, κλπ.).

Λογιστική Καθαρή/Πραγματική Θέση

Δευτέρα, Μαρτίου 21st, 2011

Η Λογιστική Καθαρή Θέση αντανακλά τη διαφορά μεταξύ του συνόλου του ενεργητικού και του συνόλου των υποχρεώσεων μιας εταιρείας και αποτελεί μια πρώτη ένδειξη πιθανής αξίας της εταιρείας προς αποτίμηση. Με δεδομένες τις διαφορές στα λογιστικά πρότυπα και στην εφαρμογή τους, είναι συχνά απαραίτητο και σκόπιμο να διενεργηθούν αναπροσαρμογές στην καθαρή θέση που εμφανίζεται στις λογιστικές καταστάσεις μιας εταιρείας προς αποτίμηση, έτσι ώστε να αντιπροσωπεύει την οικονομική αξία της εταιρείας.

Η μέθοδος λειτουργεί ως  εξής:

  1. Λαμβάνει αρχικά ως δεδομένη ότι η περιουσία των μετόχων αντιπροσωπεύεται από τα Ίδια Κεφάλαια.
  2. Επαναπροσδιορίζει την αξία όλων των υπολοίπων στοιχείων του ισολογισμού έτσι ώστε να αντιπροσωπεύουν την αξία αντικατάστασής τους και καταγράφει τις διαφορές από τα δημοσιευθέντα στον ισολογισμό μεγέθη.
  3. Καταγράφει τυχόν διαφορές των κερδών που δημοσιεύτηκαν με αυτά που θα έπρεπε να δημοσιευθούν. 
  4. Εξάγει την καθαρή λογιστική θέση προσθέτοντας ή αφαιρώντας τις διαφορές από τα Ίδια Κεφάλαια.
  5. Τέλος, αν στην εξαχθείσα Λογιστική Καθαρή Θέση προστεθούν και οι υπεραξίες των ακινήτων που πιθανά κατέχει μια εταιρεία, εξάγεται η Καθαρή Πραγματική Θέση.
  6. 

    Υπάρχουν περιπτώσεις όπου η Λ.Κ.Θ. δίνει την ανταπροσωπευτικότερη αξία για μία επιχείρηση (επιχειρήσεις με υψηλά Πάγια, επιχειρήσεις εντάσεως κεφαλαίου). Οπως όλοι οι μέθοδοι, έτσι και αυτή θέλει εξαιρετική προσοχή στην χρησιμοποίησή της για την εξαγωγή σωστών συμπερασμάτων.

Τι συνθέτει την αξία μίας επιχείρησης

Δευτέρα, Μαρτίου 21st, 2011

Είναι γνωστό ότι η εκτίμηση της αξίας μίας επιχείρησης είναι επιστήμη και τέχνη. Ενώ ένα σημαντικό τμήμα της μεθοδολογίας έχει θεωρητική επιστημονική βάση και βασίζεται σε ένα αποδεκτό οικονομικό μοντέλο, οι παράγοντες που πρέπει να συνεκτιμηθούν και να εισαχθούν στο μοντέλο καθώς και η συνεκτίμηση ποιοτικών (μη ποσοτικών) παραγόντων πλησιάζουν περισσότερο στην έννοια της τέχνης.

Μία επιχείρηση είναι μία επένδυση και ως επένδυση αφορά στην δέσμευση ενός κεφαλαίου με σκοπό την εξασφάλιση κέρδους. Μπορούμε επομένως να πούμε απλά ότι η αξία της επιχείρησης είναι η ικανότητά της να παράγει, τώρα και στο μέλλον, καθαρό κέρδος για τους μετόχους της.

 Η ικανότητα αυτή να παράγει κέρδη, τώρα και στο μέλλον, εξαρτάται από πολλούς παράγοντες, άλλους εσωτερικούς και άλλους εξωτερικούς. Επειδή η επιχείρηση είναι ένας οργανισμός μέσα σε ένα συνεχώς μεταβαλλόμενο περιβάλλον, οι ικανότητες της να λειτουργήσει αποδοτικά μέσα στο επιχειρησιακό περιβάλλον και να παράγει κέρδη είναι στενά συνδεδεμένη με: 

α) τους ανθρώπους της

β) τις δομές και τα συστήματά της 

γ) τις διαδικασίες και τον τρόπο οργάνωσή της

δ) τη στρατηγική που έχει αποφασίσει να ακολουθήσει

δ) τα απορρέοντα από αυτά πελατολόγιο, έσοδα και κέρδη. 

 Τα παραπάνω άυλα στοιχεία μαζί με μία σειρά από εξωτερικούς παράγοντες όπως:

α) το μέγεθος και οι προοπτικές του κλάδου,

β) ο αριθμός και η δύναμη των ανταγωνιστών και

γ) το μακροοικονομικό περιβάλλον,

 διαμορφώνουν την τελική ικανότητά της να παράγει κέρδη ή αλλιώς την αξία της.

 Όλα οι παραπάνω παράγοντες αντανακλούν θετικά ή αρνητικά στην ικανότητά της να παράγει κέρδη και αποδόσεις στους μετόχους της και διαμορφώνουν την αξία της. Επιπλέον επειδή όλοι οι παραπάνω παράγοντες μεταβάλλονται με το χρόνο είναι σαφές ότι η αξία μία επιχείρησης στο χρόνο μεταβάλλεται. Όλα αυτά κάνουν σαφές ότι η αξία της επιχείρησης σχετίζεται περισσότερο με την ικανότητά της να παράγει κέρδη παρά με την σημερινή της περιουσία. (Στην πραγματικότητα η αξία της είναι η μέγιστη μεταξύ της καθαρής της περιουσίας της (Ενεργητικό μείον Παθητικό) και της αξίας των μελλοντικών της κερδών.

Τα παραπάνω εξηγούν γιατί μία επιχείρηση ενώ δεν έχει κέρδη ή ακόμα και στην περίπτωση που έχει ζημιές, παρόλα αυτά μπορεί να έχει μία σημαντική αξία αφού οι παράγοντες εκείνοι που επηρεάζουν την αξία εξακολουθούν να υπάρχουν και διασφαλίζουν τις προοπτικές και την μελλοντική πορεία της επιχείρησης.

Είναι προφανές ότι για την εκτίμηση της αξίας μίας επιχείρησης  πρέπει να γίνει εκτίμηση των παραγόντων εκείνων που συνθέτουν την αξία της και οι οποίοι είναι συνήθως άυλοι. Σε αυτή πρέπει να συμπεριληφθεί, η ανάλυση της συγκεκριμένης αγοράς που δραστηριοποιείται η επιχείρηση και οι προοπτικές της, να εξετασθούν οι βασικοί ανταγωνιστές και να αναλυθούν τα οικονομικά τους στοιχεία, και τέλος να συνεκτιμηθούν διάφοροι άλλοι καθοριστικοί παράγοντες όπως το γενικότερο οικονομικό περιβάλλον, οι πιθανές  κυκλικές διακυμάνσεις,  η συσχέτιση με την παγκόσμια οικονομία και άλλοι πολλοί.